شاید نگفته ها

دلم  می خواد زمان برگرده برگرده برگرده و برسه به اونجا که من دارم توی فروشگاه کار میکنم و می بینمت که میای جلو و میگی اومدم دنبالت با هم بریم. من خسته ام . اما می رسم خونه و جلوی در جعبه کادوی گنده ات رو می بینم . یک بلوز یقه قایقی گلبهی . بعدش هم  باهم پای سیب تولد می  خوریم.   اما بر نمی گرده . میدونی تخریبها مثل موریانه است از تو  میخوره . بعد یک تلنگر کوچیک  همه چی رو میریزه پایین.

اون تصویر قشنگ که الان اومد توی ذهنم و اشک آورد توی چشمم وسط فایلهای اکسلی که داشتم زیر و رو می کردم هم موریانه خورده است.

کاش قبل از اینکه چیزی بگی  تا چیزی خراب بشه و بریزه توی دلم یک تلنگر به من می خورد و بر می گشتم بهت می گفتم  میدونی چقدر دوست دارم ( با نگاهی که خودش همه جوابه )  تو بخندی از اونا که نفس منو میگیره. بعد  بپرسم حالا چی میخواستی  بگی ؟ و تو بگی هیچی… .

کاش قبل از اینکه چیزی بگم تا چیزی خراب بشه و بریزه توی دلت بر میگشتی و بهم میگفتی : می دونی چقدر دوست دارم….

من بخندم و بگم هیچی.