غر مهاجرانه سه

دوست ندارم به عقب برگردم؟ دارم مثل یک بچه دوساله تازه حرف زدن یاد می گیرم. بالاخره باید پیشرفت کرد دیگه؟

چقدر این جمله رو شنیدید ؟ و چقدر این جمله رو گفتید؟ مهاجری که در سالهای پر از استرس اولیه مهاجرت هست یکی از دغدغه های مهم زندگی اش این ، به عقب برگشتنهاست.

تا به حال فکر کرده اید که این حرص سیری ناپذیر پیشرفت که ما آدمیزاده ها مشترک داریم دقیقا چی هست که در بیشتر موارد با نارضایتی از شرایط موجود همراهه.
پیشرفت = حرکت رو یک مسیر به جلو. در ابتدای مسیر یک سری انتخاب داریم. البته با مقدار نسبتا زیادی اجبار. جایی که به دنیا اومدیم ، پدر و مادر و فامیل و مدرسه حداقل تا
سن ۱۰-۱۲ سالگی معجون زیادیه از انتخابهای دیگران. کمی که بزرگتر میشیم خودمون انتخاب می کنیم. چه کاری می خواهیم بکنیم. چه درسی بخونیم با کی دوست بشیم. دنیای بازی از انتخابها. حالا هر کدوم از ما انتخاب می کنیم و می ریم جلو. هر چه جلوتر می ریم و سنمون زیادتر میشه. انتخابهامون محدودتر و محدودتر میشه. دیگه وقتی رشته مهندسی رو انتخاب کردیم و چند سال درس خوندیم . باید بریم سراغ یک کار مهندسی! دیگه وقتی با فلانی دوست شدیم نمی تونیم با فلانی دوست شیم. بعد از یک مدت اسیر انتخابهای اولیه مون می شیم .
درست که هر انتخابی مسئولیتهایی در پی داره. اما اینکه با یک یا چند انتخاب اول مسیر ، راه رو تا آخر بریم بدون بازگشت و مرور اشتباهات ، هم یک جور یک دندگیه. انگار که تجربه های بین راه رو برای بهتر زندگی کردن نادیده می گیریم.
مهاجرت، یک جوری زدن زیر همه انتخابهای اجباری ماست. دیگه نمی تونیم نفس بکشیم زیر اجبار انتخابهای خودمون و دیگران.

alireza-karimi-moghadam.jpg

Alireza Karimi Moghaddam, Irancartoon.com

اول از همه یک مهاجر میزنه زیر انتخاب محل زندگی. اصلا کی گفته که من ایران به دنیا اومدم باید تا آخر عمرم ایران بمونم. می شینه و این انتخاب مهم که بخش عمده زندگی اش هست رو سبک سنگین می کنه. الان اینجا خونه دارم ، ماشین دارم ،کار خوب دارم . اما راضی نیستم . چرا؟ چون داره هر روز سیلی از انتخابهای دیگران به من تحمیل می شه. ذهن پیشرفت خواه می گه بابا بی خیال . بمون دیگه . حالا نمی میری که یک ذره حرف گوش کن باشی. می خوای کجا بری ۱۰-۲۰-۳۰ ساله اینجا زندگی کردی . دوست و آشنا و فامیل و همه همه هستند. چه مشکلی هست. تازه خیلی هم خوبه .این انتخابهایی که دیگران کردند، برات می شه بهانه خوبی برای غر زدن.
مهاجرت نتیجه پیروزی نیروی انتخابگره. چقدر فکر کرده اید به این نعمت جابجا شدن و بریدن از چیزهایی که برای خیلی از آدمها مهترین هدفهای زندگی ه .
اینکه دوباره همه بخشهای زندگیت رو به هم بریزی. دوباره شروع کنی مثل یک بچه حرف زدن به یک زبون بیگانه رو یاد بگیری . دوباره شروع کنی به چشیدن انواع مزه های جدید. دوباره از اینکه آدمهایی به روشهای دیگه احوالپرسی می
کنند غذا می خورند، دوست میشند هیجان زده بشی. این موقعیتهای عالی برای تجربه چیزهای جدید حیفه اگر با حرص پیشرفت خراب بشه.

وقتی مهاجرت می کنی، اولین احساسی که از دست میدی ، احساس مرکز دنیا بودنه. توی کشور خودت همیشه فکر می کردی راهی که زندگی می کنی درست ترین راهه. این احساس حتی اگر به زبون نیاد، اما به علت کمبود اطلاعات درست از زندگی بقیه آدمهای دنیا، به طور نا خود آگاه درت شکل می گیره.
اما وقتی قدم می گذاری بیرون، تازه واقعیت وجود آدمهای دیگه به غیر از ۷۰ میلیون جمعیت کشور خودت رو لمس می کنی و به همراه اون، روشهای زیاد زندگی کردن که لزوما هم اشتباه نیستند و در خیلی از موارد حتی بهتر هم هستند.
در اینجاست که یا می تونی با لجبازی اصرار به دانسته های محدود خودت بکنی و یا ذهن رو باز بگذاری برای گرفتن اطلاعات بیشتر و در نتیجه انتخابهای بهتر.

واقعیت این ِکه ما همه چیز رو نمی دانیم و حتی همه چیزهایی که می دونیم، هم لزوما درست نیست. این قضیه مسئله انتخاب بهترین ها و پیشرفت رو خیلی سخت می کنه. اما وقتی بپذیریم که ما انتخاب می کنیم نه انتخابهایمان ما رو کنترل می کنند ، میتونیم همیشه مهاجرگونه به همه چیز نگاه کنیم، و همیشه مشتاق تجربه ها و دانسته های جدید باقی بمونیم، چرا که می دونیم مسیری که داریم میریم خیلی مهمتر از اول و آخر خطه.

 

شاد باشید.

Advertisements

یک پاسخ to “غر مهاجرانه سه”

  1. پگاه Says:

    این چیز ها را می نویسی من میترسم آخه من تازه اول راهم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: