دلچسب

خیلی با این نوشته وبلاگی  حال کردم .  یعنی از اونهایی که دقیقا حرف دل آدمه اما هی هم باید به خودت یاد آوریش کنی.خواستم تو دلیشس پست کنم . فکر کردم اینجا بهتره.  می ذارمش اینجا که هر چند وقت یک بار خودم هم بخونمش و حض ببرم.

«فکر می کنم از زمان ناصرالدین شاه به این طرف این ملت شریف مهاجر یک بند دارند در وصف این دیار و آن دیار و وطن جای دیگری است و اخ و تخ و شناوری روی اقیانوس ها و دریاها و رودهای سرگشتگی و آشفتگی و بی زمینی و بی وطنی و زیستن در اتاق هایی که چهار باغ نیستند و وای ننم نیست که قرص سرماخوردگی بدهد دستم فیلم می سازند و ترانه می خوانند و داستان سر هم می کنند و میرینند به اعصاب من.همه این ها درست،همه این ها متین،اما یک وقتی آدم باید چس نالیدن و نق زدن و این ها را بگذارد کنار،یا مثلن به خودش و بقیه قول بدهد که شش ماهی یه بار این از وطن دور افتادگی اش قلمبه شود،بقیه روزها مثلن بیشتر کتاب بخواند،بیشتر راه برود،فیلم ببیند،غذای جدید اختراع کند،رویا ببافد،کون گشادی کند،عشق بازی کند.»

Advertisements

یک پاسخ to “دلچسب”

  1. ميو Says:

    ايرانيا از اونجايي كه كلا غيرت ملي قلمبه اي دارند وقتي ايران نيستن نگران ميشن كه نكنه يهو از قلمبگيش كم شه يا بقيه اونايي كه توي ايرانن خداي نكرده اين فكرو بكنن. واسه همينه كه هميشه زر دلتنگي ميزنن. اكثرا هم آدمايي هستن كه مشترياشون توي ايران يا به طور كلي ايراني هستن و پولي كه درميارن بسته به اين نمايش هميشگيه. از خواننده هاي درپيت لس آنجلسي گرفته تا روشنفكرهاي مترقي مون!! اگه ايران ايران نكنن از كجا نون بخورن آخه؟

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: