ماه کامل میشود

مدتی است به آرامشی رسیده ام که می توانم داستان فارسی بخوانم. این چند ساله هر کتابی را برمی داشتم دو صفحه، خوانده یا نخوانده می گذاشتمش کنار تختم، و هر چند وقت یک بار تلمبارها را به قفسه کتاب برمیگرداندم. خواندن داستان فارسی برای من درگیرکننده است. در گیری با نویسنده، شخصیتها، فرم نوشتن، انتخاب کلمات و .. . خلاصه هرچیزی هست به جز سرگرمی. فریبا وفی بالاخره توانست من را گیر بیندازد و ذهنم را درگیر کند. درگیری از نوع خواستنی. کتاب «ماه کامل می شود» را خواندم. همذات پنداری با راوی داستان، من را کشید وسط گود. بعد هم بازی نویسنده با زمانها و مکانها برایم جالب بود. داستان را که میخوانی انگار یک فیلم است که عقب و جلو می بری. گیج کننده هم نیست، گردش در زمانها و مکانها. این بازیها اینقدر حاکم است به روح داستان که حتی فرم خواندن را هم عوض مي کند. چند صفحه اول با شخصیتهای اصلي داستان آشنا می شوی و بعد با خیال راحت میتوانی پرسه بزنی توی کتاب. خواندن من هم همینجور بود. هر چند وقت یک بار یک جایی از کتاب را باز می کردم و چند صفحه ای می خواندم. داستان سر و ته دارد اما نویسنده عجله ای نمی کند تا تو را بکشاند به ته داستان. با خیال راحت دو قدم می بردت جلو، آرام برت مي گرداند عقب، مي برد نزديك راوي، يا هلت مي دهد نزديك يك شخصيت فرعي داستان. خلاصه که حض بردم از خواندن داستان و غبطه خوردم که این زن چقدر توانمند است در تصويرسازي و بازي با روايت داستان.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: