دوریس عزیز به مناسبت زندگی کردنت

دنیا جای خوبی است وقتی آدمهایی مثل دوریس لسینگ درش زندگی کرده اند. اولین باری که به یکی از کتابهایش رسیدم دنبال یک کتاب خوب در مورد زمان برده داری میگشتم.  وقتی میخواهم چیزی را بفهمم دنبال داستان خوبی میگردم. بر خلاف نظر خیلی ها که  میگویند داستانها که واقعی نیستند. عقیده دارم اگر داستان خوبی را بخوانی، فضای فکری و احساسی چیزی را که دنبالش هستی دقیقا درک میکنی وبه  درکی بالاتر از داشتن مشتی اطلاعات خواهی رسید. اورسلا  لگوین میگوید:

That age-old question, Why don’t I just write about what’s real? A lot of twentieth-century— and twenty-first-century—American readers think that that’s all they want. They want nonfiction. They’ll say, I don’t read fiction because it isn’t real. This is incredibly naive. Fiction is something that only human beings do, and only in certain circumstances. We don’t know exactly for what purposes. But one of the things it does is lead you to recognize what you did not know before.

This is what a lot of mystical disciplines are after—simply seeing, really seeing, really being aware. Which means you’re recognizing the things around you more deeply, but they also seem new. So the seeing-as-new and recognition are really the same thing.

   Paris Review , the art of fiction 22

بن فونتین وقتی  بعد  از هیجده  سال از  ترک کردن کار وکالتش  و نوشتنهایش ومنتشر نشدن نوشته هایش میگوید فضای ذهنی آدمهایی که میخواهند نوشته ای خلاقانه را بیافرینند را اینگونه توصیف می کند:

I think one of the most important things an MFA* program can teach is clarity of vision. Tools for understanding and critical analysis. You can’t be a good, serious writer if you aren’t seeing things for what they are. What MFA programs may be doing is training a cadre of seers, in both senses of the word. We need seers, because it’s not the Harvard MBAs who are going to save the world. All we have to do is look at what happened to the world financial system a year ago for proof of that. That crowd’s not at all about clear seeing, and I think that’s true about a lot of other aspects of contemporary society. There’s so much that’s false, that’s not merely a distraction in this society but is actively false—from advertising to so much of what goes on in movies, the music industry, all the half truths and sloppy analyses that pass for news. We need people who see things for what they are, and these MFA students are among the people who are trying, just by definition of trying to make themselves writers. These are the people who come out of college and make a decision not to go to law school or med school or business school—they’re after something else. The rise of the MFA program has given these people somewhere to go and some means of guidance, someplace to go not just for comfort and fellowship and community, but for acquiring some real tools to do what they want to do. I think MFA programs are a great thing if they’re done right.

در مورد دوریس لسینگ هم اگر میخواهید کمی از او بدانید  واکنشش را نسبت به گرفتن جایزه نوبل  در این ویدئو ببینید.

http://www.telegraph.co.uk/culture/culturevideo/10455532/Novelist-Doris-Lessing-reacts-to-winning-the-Nobel-Prize.html

* Master of finer art

Advertisements

یک پاسخ to “دوریس عزیز به مناسبت زندگی کردنت”

  1. هاجر Says:

    برگشتی؟

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: